Por fortuna, Galiza

Non nos tocou a lotaría. Seica en Allariz, parte do primeiro premio? O caso é ter saúde! Por uns días xogamos coa ilusión dun golpe de sorte que nos cambiase a vida. E a ilusión non é má. É mesmo necesaria. Pero ao final, o noso futuro vai depender do traballo que desenvolvemos día a día e non dos caprichos da fortuna.

E agora, en tempos de crise, que ben viñan eses cartos! Algo sempre toca. O Goberno do Estado abriu a caixa e repartiu entre os concellos galegos 490 millóns de euros. É a parte que lle tocou a Galiza dos fondos para desenvolver proxectos que creen emprego e axuden a saír da crise. Claro que, para o común dos mortais, é difícil de entender por que é posíbel facelo agora, cando xa non queda outra, e non antes da desfeita, renunciando ao dogma do déficit cero e propiciando un maior grao de desenvolvemento económico e de benestar que nos servise de escudo en situacións coma esta.

Nisto o país funciona como calquera familia: acabamos pagando máis do que recuperamos. Podemos, polo tanto, asumir que non somos quen por nós mesmos de saírmos adiante e agardar pola fortuna, ou podemos poñernos a traballar para construírmos o noso futuro. Por exemplo aproveitando acaidamente as nosas potencialidades: a capacidade de produción agrogandeira, na construción naval ou na cultura. A posibilidade de producirmos enerxía limpa, como a eólica. Ou impulsando un programa de vivenda protexida como nunca antes tivo Galiza. Ou dotándonos de instrumentos acaídos para promover o noso desenvolvemento, como un instituto público de crédito. Apostando, en definitiva, por crear o marco adecuado para que o proxecto de país poida seguir medrando e avanzando en benestar e autogoberno: un novo Estatuto de nación.

Facer avanzar un país implica ideas claras, decisións firmes e, sobre todo, vontade de responsabilizarse do propio futuro. Claro que sempre hai quen diga que non, e prefira manterse na mentalidade de país subsidiado, agardando a pedrea.

Por fortuna axiña teremos a oportunidade de decidir se seguimos a confiar na lotaría ou queremos de verdade coller o futuro do País nas nosas mans.