O galego non ten medo

A historia dinos que nunca os (poucos ou moitos) avances que experimentou a lingua galega ao longo das últimas décadas foron froito da casualidade ou da ciencia infusa.

Anos de reivindicacións, de presión cívica exercida polos sectores máis comprometidos da nosa sociedade, conseguiron a oficialidade do idioma ou a súa presenza no ensino; e non soamente como unha materia obrigatoria máis. Neste proceso, a xente nova ocupou sempre un papel relevante: unha mobilización estudantil conseguiu en 2004 que a inspección educativa comezase a facer o seu traballo cos centros que non cumprían a legalidade; e hai dous anos, unha folga tivo como resultado que ás poucas semanas a Consellaría de Laura Sánchez Piñón anunciase a elaboración dun novo decreto, o que está en vigor.

Este próximo 26 de ­novembro o alumnado de ensino medio, de 3º da ESO en adiante, está chamado a unha folga cuxo lema é Paremos as agresións contra o galego. Convocada polas Mocidades da Mesa e co apoio de Galiza Nova e dos Comités estudantís, quere parar as aulas para denunciar a "parálise" que invadiu xa desde o curso pasado os responsábeis da Consellaría de Educación; parálise, desleixo, pasotismo da administración á hora de aplicar e desenvolver as leis que eles mesmos elaboraron.

Non se coñecen datos nin avaliacións oficiais, logo dificilmente poden corrixirse as eivas se estas aínda nin se detectaron. Vemos, como a xeito de flashback, entidades que non son as responsábeis nin das políticas lingüísticas nin das educativas teñen que suplir o que a administración non fai. Grazas ao seu encomiábel esforzo sabemos o que quizá non se queira recoñecer: que nunha comarca como a de Vigo, 3 de cada 4 centros non cumpren a lexislación; ou que nun 30% dos centros de infantil non se dá nin sequera en galego unha hora semanal. "O galego non ten medo", di o himno do Correlingua. Non estamos en maio, porén este 26 será un bo día para volvérmolo berrar.