Miércoles 22.04.2009
Hemeroteca web
|
RSS
![]() |
| Senén Barro Ameneiro, no xardín que comunica os pazos de Fonseca e de San Xerome |
Quédanlle apenas semanas para pasar a ser reitor en funcións e preferiría non ter que facelo pero, advirte, os tempos obrigárono a negociar as bases para o acordo da docencia de Medicina, un pacto entre Xunta e os tres reitores de Galicia que conta co rexeitamento unánime da única facultade que imparte estes estudos. Senén Barro entende os receos que xera o acordo, que determina que os médicos docentes dos hospitais da Coruña e de Vigo dependerán a escala docente da USC, pero á administrativo das universidades de cada cidade. A el mesmo, confesa, non lle entusiasma, pero acto seguido engade que foi a mellor alternativa real posible e que a aceptou pensando no mellor para o centro e o seu alumnado, e que se insire ademais nun pacto global entre as universidades para compartir recursos. A outra saída, suxire, era atender menos alumnos contando só co CHUS e, xa que logo, abrir as portas á duplicación do título.
_ ¿Non sería mellor continuar contratando como ata o de agora os médicos docentes?
_ Si, academicamente suporía menos problemas, estou convencido, pero dende que aumentou o número de alumnos non temos dabondo só co CHUS, necesitamos dos outros hospitais moito máis, e é cando se intensifica o problema sobre o seu uso e o dos seus recursos humanos.
_ ¿Cal é o problema?
_ Probablemente que os hospitais da Coruña e de Vigo foron cada vez dun modo máis intenso ligándose coas universidades das súas cidades. Iso foi poñendo dificultades a un uso pleno deses complexos ao servizo da USC sen a coordinación das outras dúas universidades.
_ ¿Non se barallou na negociación do pacto modificar eses concertos entre hospitais e universidades?
_ Non, en absoluto, nunca se me deu esa posibilidade.
_ ¿Cre que eses convenios buscaban favorecer a creación de novas facultades? Sobre todo na Coruña esa é unha vella reivindicación.
_ Non podo valoralo. As últimas vinculacións, a través da creación de institutos mixtos de investigación sanitaria, impulsada polo anterior Goberno, creo que só buscaban unha maior interacción entre a investigación dos hospitais e a das universidades. No tocante aos concertos (de 2001), non o sei. Non coñezo o contexto nin as intencións nas que se xestaron.
_ Pero pese a eses acordos, se Sanidade estivese polo labor, sería posible deixar as cousas igual que ata o de agora, ¿non?
_ Se a Xunta de Galicia tomase outra decisión, por suposto que podería ser.
_ ¿Cre que pesaron máis as razóns extraacadémicas, as políticas?
_ Non o sei, non podo interpretar por outras persoas. O que sei é que se nos instou para establecer un proceso coordinado coas outras universidades.
_ ¿Foi a única alternativa?, ¿sentiuse forzado a aceptala?
_ Alternativas non vin outras. Son una persoa práctica, aínda que pense que teño toda a razón do mundo, se non teño autonomía para levar a cabo os meus formulamentos, busco puntos de encontro para chegar a acordos que, aínda que non satisfagan por completo a ninguén, poidan satisfacer dabondo a todas as partes. Neste caso foi así. Se tivese pleno control sobre os recursos humanos dos hospitais había resolver o asunto de xeito distinto.
_ ¿Por parte de quen sentiu máis presión?, ¿de Educación, de Sanidade ou das outras universidades?
_ Vamos ver, as cousas claras. Volvo dicir que este acordo foi pola necesidade dun recurso que xestiona Sanidade, non as universidades de Vigo e da Coruña. Sempre dixen que os hospitais non son das universidades, entendo os concertos cos hospitais como un convenio de uso, e ata podo entender que de uso preferente, pero non exclusivo. Daquela, evidentemente este acordo débese a que quen ten a responsabilidade da xestión en exclusiva dos hospitais e recursos ambulatorios é quen nos obriga a ter que chegar a el.
_ ¿E que condicións puxo vostede?
_ Non é negociable crear novas facultades que non son necesarias. Paréceme un disparate, polo custo enorme e porque o número de estudantes que estamos recibindo agora é unha especie de burbulla que se desinflará en 5 ou 10 anos, e hai que ir poñéndolle freo. Tampouco é negociable un título compartido, porque que alguén me explique en que mellora iso a calidade da formación.
_ ¿Pero a alternativa ao pacto asinado era crear outras facultades ou compartir o título?
_ Se a outra opción era circunscribir a docencia clínica só ao CHUS... Non podemos ir a 400 alumnos só con este magnífico hospital. A xente ten que reflexionar se quere que a facultade da USC só poida atender a 150-200 alumnos de forma exclusiva no CHUS ou atender a demanda da sociedade, que por outra banda nos vén obrigada, e chegar aos 400 facendo partícipes as outras universidades. Prefiro o segundo modelo, e por iso asinei o acordo, porque é a Facultade de Medicina da USC, o seu plan de estudos e a súa programación e porque as comisións de docencia de cada hospital estarán presididas polo seu decano.
- Pero dalgunha maneira nas bases semella que se vai a un título compartido, porque a vinculación administrativa dos encargados da docencia práctica nos hospitais da Coruña e Vigo será coa UDC e coa Uvigo.
_ A nova figura que se establece, a de profesor colaborador docente (PCD), non terá vínculo contractual ningún coas universidades. Será persoal do Sergas cun complemento retributivo e nomeado polo Sistema Universitario Galego. A coordinación docente dependerá da USC e a administrativa consiste en asociar este persoal, dalgún modo, a un prestador de recursos e servizos, de apoio á investigación, bibliotecarios, deportivos, etc.
- ¿Pero comprende os receos que xera o acordo da facultade? Mesmo a Cámara de Comercio o rexeita, o alcalde semella preocupado e os candidatos a reitoría tampouco o apoian.
_ Enténdoas, porque hai moito ruído e porque é un tema de moita transcendencia para a nosa universidade, aínda que creo que o acordo non atenta contra nada crítico para nós. Eu preferiría a preocupación pola importancia que ten este tema á crítica ou o desacordo por quen non coñece a letra do documento.
- Entenderá que as declaracións dun vicerreitor da Coruña dando por feito que o acordo é un paso cara á compartición do título non axudan a xerar tranquilidade.
_ Foron unhas declaracións moi desafortunadas. Unha cousa son os desexos e as expectativas e outra é o que di o acordo de bases.
- ¿Que parte cedeu máis?
_ Cada un terá que ver. Hai xente que se declarou hipercontenta, así que será que cedeu menos. Eu non estou entusiasmado, pero estou contento de chegar a un acordo, non quere que se malinterprete. Estou contento porque espero que se resolva sen máis liortas nin contenciosos un problema que tiñamos. Ademais, conseguimos que se dese por boa a convocatoria de profesores asociados de ciencias da saúde (PACs) que denunciara a UDC, cuxos contratos poderán, se o desexan, ir máis aló do 30 de setembro. Eles si son profesores da USC.
_ Medicina é unha carreira moi atractiva para o alumnado, ¿pode haber movementos de universidades privadas en Galicia para ofertala?
_ Non sei, pero creo que non sería bo. Ademais, a través deste acordo teremos máis posibilidade de formación e haberá tamén menos oco para a formación privada.
