Martes 17.06.2008
Hemeroteca web
|
RSS
![]() |
| Lupe Prado, del SLG, megáfono y cartel reivindicativo en mano, a las puertas de Lactalis, ayer en Vilalba. FOTO: Kiko Delgado |
Como llamadas a la oración desde las mezquitas, las ordeñadoras se despiertan unas a otras en los amaneceres de Galicia. Bajo la escarcha, relucen como ejemplares casi en extinción. Sus dueños calculan con los dedos de las manos los años que les quedan al frente de las granjas: ¿diez?, ¿cinco?, ¿quizás dos? Con los precios de la leche congelados y los gastos en ascenso meteórico, ¿cuántos valientes quieren trabajar como ganaderos?
Lo han intentado todo: asaltos a las grandes marcas, derrames de leche, tractoradas por las carreteras... Pero el desánimo crece. Mil ganaderos de leche y carne decidieron plantarse ayer ante la planta de Lactalis, en las afueras de Vilalba. Jóvenes endurecidos y veteranos al borde de la jubilación bloquearon la entrada y salida de camiones lecheros, en el inicio de otra odisea contra los gigantes del sector. Llegado desde Mesía (A Coruña), Manuel Nodar suspiraba con escepticismo: "A situación empeora cada ano, temos a sensación de que nos afogamos cos prezos".
Este ganadero de 56 años resume la desesperanza del colectivo: "Sentímonos asfixiados, así é imposible manter a unha familia". Aunque Manuel sostiene una granja de carne, comparte los sinsabores de sus compañeros: "Os prezos polos produtos en orixe son cada vez máis baixos, levo no sector case toda a vida despois de traballar noutros sitios, pero o peor está acontecendo agora". Natural de la patria de O Foucellas, Manuel presume de "ter o mesmo espírito revolucionario". Pero sobre todo lamenta que "aconteza o mesmo coa carne que co leite, non hai saída e pagan o mínimo tamén polos becerros". Los bolsillos se vacían: "Se antes ingresabas x, agora ingresas x menos dous, cada vez menos".
Los ganaderos invadieron Lactalis, impulsados desde todos los puntos de Galicia. Un grupo de granjeros de la comarca de Ordes resoplaba ante las puertas de la planta láctea. Anxo Dono, de 34 años, resume la dolorosa experiencia de una familia dedicada al campo: "Estamos peor que hai 20 anos, hai dúas décadas tiñamos os mesmos ingresos e menos gastos, non necesitabamos producir tanto". José Manuel Barreiro, también vecino de Ordes y con 42 años, asiente a su lado. "Deberiamos asistir a unha evolución dos prezos do leite para compensar, xa que así non gañamos nada".
Los granjeros asisten a un panorama en el que "ninguén pelexa con nós para defender as terras". Anxo se enfada: "Chegando a Vilalba vimos pasar ata catro camións de palla de Castela, ¿que pasa coa produción galega?". Los sindicatos convocantes de la protesta tensan el calendario de movilizaciones: este mediodía en Leche Río (Lugo), mañana en Celta en Pontedeume (A Coruña). El secretario xeral de XXAA, Francisco Bello, señala cómo "a industria sempre gaña cartos mentres os nosos gandeiros teñen os prezos más baixos da UE, queremos chegar os 33 céntimos por litro que acadou Francia, a situación do noso sector é "impresentable e indecente". Javier Iglesias, secretario de Vacuno, Leche y Sectores Intensivos de UUAA, denuncia "as mentiras de Lactalis, Río e Celta para non subir os prezos aos gandeiros".
El productor Anxo Dono echa de nuevo cuentas con sus compañeros: "Eu non paso de 27 céntimos por litro con custos de produción de 34, "perdo sete céntimos en cada litro". José Manuel Barreiro describe un futuro negro como el carbón: "E despois non podemos pechar as explotacións do leite porque fixemos un desembolso moi grande en infraestruturas que debe amortizarse". El temor se acrecienta ante un posible cambio del modelo productivo, "tras 20 anos coas vacas en explotacións intensivas non podemos cambiar tódalas instalacións".
Estos autónomos también reclaman que "as inspeccións se realicen nas industrias con tanta frecuencia como nas granxas". Y los peores tragos se viven en los supermercados, cuando descubren cartones de leche a un euro o incluso litros repartidos gratis junto a otros productos de alimentación. "Ó final pensas onde acabarás traballando", reflexionan estos ganaderos de regreso a sus acorraladas granjas.
