Domingo 05.04.2009
Hemeroteca web
|
RSS
Gente y comunicación
| sociedad@elcorreogallego.es
"Non se pretende facer historia 'compensatoria' falando destas tres mulleres concretas, senón de reivindicar a visibilidade das mulleres no devir histórico igual que aquilo de que 'o pobo que non coñece a súa historia está condenado a repetila'.
E isto poderiamos estendelo á historia social, á historia das mulleres como parte integrante dunha sociedade que, por diversos motivos, as silenciou". Guillermina Domínguez e Felicia Estévez, autoras de Tres mulleres galegas de armas tomar. María Balteira, María Castaña e María Soliña, explican, así, o obxectivo deste libro, presentado esta semana en Santiago.
Editada por Baía, a obra pretende "reivindicar" as vidas das tres Marías que a protagonizan, as súas "fazañas e movementos", que "fará que as mulleres contemporáneas teñan referentes máis que suficientes para seguir o camiño da igualdade como cidadás de pleno dereito", segundo salientan as autoras na introdución deste ensaio.
Guillermina Domínguez, historiadora e profesora, e Felicia Estévez, filóloga e tamén docente, empregan como fontes, ademais de bibliografía, documentos históricos que consultan en arquivos ou cantigas medievais, entre outras. Segundo elas mesmas contan, a súa idea non era facer unha profunda investigación, senón só "transmitir o pulo que mulleres coma elas lle deron á mesma historia, o que loitaron, o que sufriron" por ser mulleres.
A obra, estruturada en tres partes, comeza cada unha delas cunha reflexión sobre a vida das mulleres no tempo que a cada unha das protagonistas lles tocou vivir: o século XIII para María Balteira, o XIV para María Castaña e o o paso do XVI ao XVII para María Soliña.
As autoras contrastan a interpretación que as fontes ofrecen sobre as tres Marías coa súa propia, tendente a desbotar os mitos que a ideoloxía patriarcal puido crear sobre as tres protagonistas.
