‘Abrígate’: fai frío, moito frío nas carteleiras

Abrígate, unha coprodución da galega Continental, a arxentina SB Producciones, e a catalá Oberon Cinematografica non cumpre as expectativas que probablemente o director fixou para a súa ópera prima.

O guión de Ramón Costafreda e Fernando Castets –que colaborou con Juan José Campanella nas recoñecidas Luna de Avellaneda, ou El hijo de la novia–, fai auga cuns diálogos demasiado forzados, cuns silenzos fóra de lugar. Queda lonxe de ser ademais, unha comedia romántica.

A comedia só a vemos en momentos moi precisos, na retranca de Coco, interpretado polo mestre Celso Bugallo, ou nos ollos de Gabriel, o pequeno Álex Neira, quizais as escenas máis logradas da película.

Pero o melodrama das viúvas tristes, Valeria (a arxentina Manuela Pal) e Adela (a galega María Bouzas), tampouco convence. Resulta pouco consistente que Valeria, que acaba de perder o seu namorado, Yves, se namore nun só día do fillo do defunto, Marcelo (Félix Gómez).

O que si constatamos nesta película é que Galicia, neste caso, Betanzos, é un magnífico plató de cine que en nada ten que envexar aos bulevares de París. A pesar diso, non funciona un pretendido realismo máxico, aplacado por un fondo dramático que lle fai pouco ben á cinta. Nin sequera ese esforzo por centrar a atención na sexualidade dos protagonistas como última salvación contra a morte está lograda, senón que se queda nunha loita desigual en planos que se regodean nos corpos de Valeria e Marcelo en pleno éxtase. Demasiado empalago caprichoso para moi pouca consistencia fílmica.

En paralelo, algunhas historias rescátannos do aburrimento como a de Miguel (Javier Lombardo), o pai de Valeria, o emigrante retornado que lles reclama ás súas irmás unha parte da súa herdanza para mercar un ordenador co que rematar o seu cómic. Ou o pescador (Luis Zahera) ó que deron por morto e reaparece, tendo que afrontar as dificultades para comunicarse do seu fillo, Gabriel (Álex Neira).