O luthier eléctrico

Pablo Seoane é un dos poucos luthiers dedicados á guitarra eléctrica

O luthier Pablo Seoane, un dos tres que se dedican en Galicia á guitarra eléctrica artesanal, acumula 20 anos de dedicación á fabricación de pezas únicas co obxectivo de lograr un son singular "ao que non todos os guitarristas poden acceder".

O artista, que moitos consideran "o único de España capaz de facer unha copia exacta da túa guitarra e cambiarcha sen que te deas conta", traballa no seu taller da rúa Sánchez Freire, preto de Conxo (Santiago de Compostela), e alterna o seu labor como luthier con outro emprego no que constrúe escenografías para teatro.

"Non utilizo internet para promocionarme, isto funciona a través do boca a boca e da confianza que os meus clientes e amigos teñen no meu traballo", destacou mentres se dedicaba a restauración do mastro dunha Fender Stratocaster.

Seoane explicou que se dedica á artesanía da guitarra desde 1982, pero que a súa historia empezou aos doce anos nunha carpintería á que acudía despois do colexio e na que puido aprender "aos poucos" as técnicas de tallado da madeira.

Así mesmo, o luthier compartía esta mesma paixón coa música e a tocar o baixo nun grupo, onde comezou a experimentar modificando os seus propios instrumentos e os dos seus compañeiros.

Os seus coñecementos de carpintaría e o seu oído de músico axudáronlle a construír o seu primeiro baixo, unha réplica dun Fender, e a partir de aí consagrouse como o primeiro luthier de guitarra eléctrica en Galicia, que chegou a crear auténticas pezas de artesanía para artistas da talla de Alberto Cereijo ou Tonhito de Poi.

A obra que o levou á fama foi unha guitarra con forma de vieira, cuxo mastro imitaba o bastón dos peregrinos, e que o propio ex presidente da Xunta, Manuel Fraga, eloxiou cando a viu no medio dunha actuación musical en televisión.

Un dos seus segredos é que sempre procura conversar cos seus clientes, o futuro dono das guitarras e coñecelos ben para personalizar a obra e un son singular. Trátase de deseñar un bosquexo sobre o que empezar a traballar, estudar os compoñentes que se axustarían mellor ao xeito en que esa persoa toca e, sobre todo, "que se conciencie de que ten que ser a súa guitarra e que será única e persoal tanto en son como en estética".

Os materiais que utiliza son de primeira calidade, polo que "non moita xente pode permitirse encargar unha guitarra" e o proceso de construción é unha longa viaxe que empeza no pedido da madeira "se fai falta a Canadá", a electrónica adecuada e que finaliza coa firma do luthier no caravilleiro, algo que pode tardar até un ano dada a enorme complexidade que require un traballo perfecto.

A madeira "inflúe moitísimo no son e no sustain da guitarra" e destaca que a súa favorita é a "combinación da brillantez do arce co grave da caoba", para a que prefire unhas boas pílulas pasivas para que os circuítos "recollan e aproveiten ben as vibracións e o son característico dese tipo de material".

A partir do deseño, o traballo é "totalmente a man e coas mínimas ferramentas necesarias", desde o tallado e a forma do corpo até o vernizado final, algo que outorga "un son peculiar e único" ás súas guitarras e que lle deron moito prestixio entre os músicos de todo o país.

"Se cadra son un romántico porque non o vexo desde o comercial", destacou mentres mostraba unhas fotografías nas que se vía como en cada guitarra que fixo había diferentes motivos e incrustacións personalizadas, que os guitarristas adóitanlle pedir como unha especie de selo único.

Unha guitarra do luthier a­doita superar os 3.000 euros aínda que cunha "garantía de resultado e mantemento para sempre", mentres que o mercado actual caracterízase pola produción masificada e o máximo beneficio, polo que as empresas de hoxe en día empregan pezas de menor calidade e man de obra barata.