Waits en estado puro

A Tom Waits sempre lle perseguiron os adxectivos máis extremos, que alimentaron ademais o seu carisma de músico de culto, e o que fixo en San Sebastián vai seguir engordando esa lenda de outsider que se resiste a encadramentos e que deixou a todo o mundo con ganas de máis.

O cantante californiano ofreceu o sábado pola noite no Kursaal un formidable concerto, o primeiro da súa carreira en España e o primeiro tamén da súa xira Glitter and Doom en Europa, que o levará hoxe e mañá a Barcelona, e logo a Milán, Praga, París, Edimburgo e Dublín.

Os que encheron o auditorio donostiarra non ían á aventura, era unha gran maioría de seguidores devotos que coñecía sobradamente a traxectoria de Waits, pero unha cousa é saber e outra vivir a uns poucos metros o show deste gran contador de historias, case indefinible sobre o escenario, onde logrou que convivan a forza, o repouso, o humor e a poesía.

Fíxoo en dúas horas longas e 24 cancións, tocado co seu inseparable chapeu, nun repaso a boa parte da súa discografía e cun resultado impactante, cómplice co público e realmente fermoso moitas veces.

Os seus seguidores recibírono postos en pé, aclamárono repetidamente e seguírono, deixáronse levar por un gran músico que parece saber moi ben o que quere a audiencia, que se entregou como é, manierista e excéntrico, e con moita alma de clown.

Unha plataforma circular duns poucos metros bastoulle ao compositor estadounidense para moverse sobre o escenario, que só abandonou para interpretar tres temas ao piano, entre eles, Innocent when you dream, co que o público o acompañou no refrán e co que conseguiu un dos momentos máis belos da noite. Como un vello predicador, vestido con chaqueta e chaleco gris e unhas botas que ben poderían ter trillado decenas de quilómetros, Waits non necesitou apenas dar un paso. Virando sobre si mesmo, encorvándose e xogando a voar cos brazos dominou o seu pequeno teatro.

Se en algo respectou a ortodoxia foi no programa, pois mantivo o esquema do seu "Glitter and Doom" americano, no que deixou oco a boa parte das súas gravacións, pero dando un maior peso a álbums como Mule Variations, do que non faltaron Hold on e Black market baby, así como Real Gone, do que interpretou unhas estupendas Hoist that rag e Make in rain. Cold cold ground, November, Falling down, All the world is green e Cemetery polka son outras dos temas que se escoitaron nesta cita, histórica sen ningunha dúbida para o seu grupo de fieis.