Non sei se as miñas serán ou non as inquedanzas propias dun Santi Andía, tan relacionadas "con la mar salada". Non o sei. Pero alomenos así o acordaron Juan Tiburcio e Pepiño Grilo, hai uns días, na páxina web, sen sorna aquel, témome que con moita sorna morna este. Terei que lles facer xustiza a ambos.

O caso é que como agás ó meu director (e este de momento lévame deixado escribir o que me peta) non lle teño que dar conta a ninguén, vou seguir á par do dito onte; ou sexa, manifestando inquedanzas electorais. Cando menos por uns días. E a ver qué pasa.

Dicíalles onte que deberemos pensar a quén votamos, en troques de votar co sentemento e deixándonos levar das emocións. Confésolles que eu fagoo sempre, logo de repasar a lexislatura vivida e de cismar un pouco non só no que ofrecen, senón no que creo que necesita a sociedade na que vivo. Logo recordo o traballo feito por cadaquén na lexislatura que remata. ¿E que pasou nesta que o fai agora?

Pois, cando menos dende o meu ponto de vista, que o partido maioritario da cámara lexislativa, léase o PP, compuxo hai catro anos o que se considerou un grupo parlamentario idóneo pra gobernar; é dicir, xente mansiña, máis ben de tono medio, que non lle creara problemas ó que se creu que ía ser o grupo no goberno. Craso erro. Un grupo parlamentario sempre ten que se o mellor posible. Tivo que facer a oposición e califiquen vostedes a feita. Ou a desfeita, según gustos.

Os partidos no goberno compuñeron sendos grupos dos que se diría que nin fu, nin fa. É posible que fose ese nin-fu-nin-fa o que permiteu que se dese por feito que ía ser unha longa e procelosa travesía lexislativa a que, á postre, debemos recoñecer que resultou bastante calmadiña. O governo chegou a porto enteiriño e sen maiores desperfectos, agás no mascarón de proa que, no caso dun país cunha lingua e cunha cultura de seu, cun mar fermoso coma é o que o rodea e cun habitat tan peculiar coma o que ocupamos, resultará ocioso sinalar.

O problema é agora, maiormente á vista do que anuncian as enquisas, ver a quén votamos e en función de qué; ou sexa, qué grupos parlamentarios nos agardan e agradan, qué gobernos poden ser posibles e qué é o que o país, é dicir, todos nós, a sociedade que o formamos, algo moito máis tanxible que Galiza/Galicia e outras entidades patrióticas, necesitamos. Por iso temos que votar o menos desacertadamente posible. Por iso temos que pensar e non nos deixar levar polos latexos do corazón.

ac@alfredoconde.es