Son moitas as anécdotas de tipo persoal que ó longo destes anos tivemos con D. Manuel, un home duro de expresión, pero cando te trataba o facía dunha maneira agarimosa. Era un home tenro, que non lle gustaba perder o tempo, e ademais somos coñecedores que era xeneroso coas institucións que se adican ou, nos adicamos, a axudar a quenes menos teñen. lembrome de cando se fundou a Sociedade Cultural e Gastronómica "O Grelo", no ano 1987, D. Manuel citoume na Fundación "Cánovas del Castillo" nunha reunión e lle fixo moita gracia. Preguntou de onde partira a idea, e quedamos para unha cea en Lugo que, aproveitando as súas vacacións en Perbes, celebramos no Restaurante A Barra. Antes da confirmación da asistencia de Fraga eramos 20, e despois había abarrote no local. Na última viaxe que D. Manuel fixo a Cuba, a Fundación Amigos de Galicia enviou 10.000 kg de pasta, e na reunión que tivo cos galegos no Centro Galego de A Habana, lle preguntou ao Secretario Xeral onde estaban os alimentos que enviaramos. A él lle comentou que os estaban descargando no porto, pero a verdade era que estaban no porto, pero de Vigo. O secretario dicía que simbolicamente se entregara unha "gabita". Cabreouse, e aí nese momento, mandou que se lle concedera a todos os centros galegos que o solicitasen, o título de galeguidade. Teima que tiveramos durante tempo para que lle fora concedida. Tódolos anos a Fundación Amigos de Galicia compartía un xantar en Perbes, onde aproveitabamos para xogar unha partida de "dominó", sendo a última fai dous anos no Hotel Eumesa de Pontedeume. Gustaba D. Manuel dos bos alvariños, e nos comentou a filla que non lle serviramos moito, pois a medicación non era compatible co viño. Na última reunión celebrada en Madrid, no Restaurante Posada de la Villa, D. Manuel xa tiña moitas dificultades para andar, e cando saímos, os clientes do restaurante, postos en pé lle adicaron unha ovación.

(*) O autor foi presidente da Fundación Amigos de Galicia