HAI uns días collín unhas mini-vacacións dunha semana, cambiando o noroeste (nós) polo nordés (Catalunya). Aclimatarse non é fácil, pola calor.

Levar unha maleta pequena no avión ten vantaxes e inconvenientes. Vantaxes: que ao levar a tarxeta de embarque, non tes que facer cola. Desvantaxes: que non podes levar a roupa de deporte porque non cabe.

E se despois rétanche a un partido de tenis, que fas? Pois pides uns calcetíns a túa irmá, un bañador o teu irmán, a raqueta a outro e, ao irmán a quen o día anterior lle regalasche unha camiseta made in Galicia, lle pides que ta deixe estrear. No tocante ás zapatillas, acabei comprando unhas por quince euros; pois facer probas con calzado descoñecido é moi perigoso. Como gañei a mitade dos partidos e as zapatillas quedaron na casa da miña nai para futuras viaxes coa maleta pequena, doullas por amortizadas.

Sempre que chego a Catalunya, nas primeiras horas, o run-run das conversas dos que están lonxe e non consigo escoitar, paréceme que son en galego. Igual que, cando volvo a Galicia, paréceme que son en catalán. Aínda que esta vez os efectos foron máis lonxe, pois a primeira cervexa que me serviron, contestei cun "graciñas". E cando me pareceu que a miña irmá despistábase conducindo, escapoúseme un "Ollo: vixila!".

Cando fun visitar a un amigo a Cabrera, lembramos a vez que entramos nunha pastelaría e o seu pai -que é o padriño da miña irmá- preguntoume que mona de Pascua (pastel) cría que lle gustaría. Como tiña trece anos, escollín a máis grande: un castelo xigante de crocanti de medio metro de altura. Ao chegar a casa con ela e contar a miña proeza, o meu pai -morto de risa- díxome que era un mal educado.

O día que viaxei en tren a Barcelona, recordei o día en que o meu primo caeu á vía e -despois de frear o tren- apareceu indemne, como se nada: sglubs...

O último día que pasei en Sabadell, antes de regresar, volvín merendar torta de Santiago e crema catalana coa miña nai. Na maleta pequena podes deixar de levar a raqueta ou as zapatillas de tenis, pero a torta, nunca!

Licenciado en Dereito