MARIBEL non se percatou de que a alarma do seu despertador soara unha hora antes do habitual ata que xa almorzara, e xa estaba vestida e preparada para saír pola porta. É certo que sentiu que inda non amañecera tanto como outros días, pero pensou que era cousa de que o verán está desaparecendo e que os días son máis curtos, máis grises, máis fríos, máis feos.

Unha hora estivo vendo a vida pasar pola fiestra e o sol saír. Nos primeiros minutos meditaba sobre se debería ou non tirarse a durmir un pouco máis na cama, ou mesmo no sofá, para que o sono non fora tan profundo e o despertar non resultara traumático. Pero non se viu quen de pechar os ollos de novo, e preferiu ficar nunha cadeira de madeira. Tamén pensou en limpar a cociña, pero descartou a idea inmediatamente por se unha mancha de limpador (resultoulle irónico que os limpadores manchen) caía na súa impecable camisa.

Outra media hora dedicouna a pensar en que facer coas patacas que lle mandara a súa sogra -os pisos de cincuenta metros non teñen un espazo reservado para zapatos, menos o van ter para patacas-, no regalo de aniversario da súa irmá, en como dicirlle ao seu pai que precisaba unha axuda económica para cambiar as rodas do Ford Fiesta, e en que levaría a voda do sábado no caso de que chovera e non puidera usar o vestido azul que lle emprestara a súa amiga Luz. E un pouco por riba pensou tamén en por que as demais casan e ela non, pero non profundiu no tema por preguiza.

E os últimos dez minutos adicounos a pensar en que mal vai de tempo en todo, en que quere acabar ese conto que comenzou hai un ano, en que non pode cumprir o seu horario laboral porque non dá rematado as tarefas, en que cando queda para cear coas amigas sempre chega tarde porque non ten nin un minuto para pasar pola casa a deixar o computador e cambiar de roupa, en que non pode ter un can porque non ten horas no día para sacalo a pasear e en que nin sequera ten tempo para pensar que cousas divertidas faría se tivera máis tempo. E entón pensou cantos momentos perdera na súa vida e cantas cousas podería facer agora se lle devolveran todo o tempo que malgastara.

Licenciada en Ciencias Políticas