Levaba tres semanas naquel país e non daba atopado traballo. Amigos seus dixéranlle que no estranxeiro había moitas posibilidades de gañar cartos que lle permitirían saír da miseria. Por fin decidírase a iniciar unha nova vida, pero as cousas non eran tan doadas como llas pintaran. Menos mal que compartía un minúsculo cuarto con outro compañeiro, pero a situación non se podería manter por moito tempo. Por iso todos os días madrugaba para buscar traballo. Ás veces recibíano con boas palabras e dábanlle algunha esperanza, pero a máis da xente nin caso lle facía. Esixíanlle o permiso de residencia e cando o ía solicitar pedíanlle o contrato de traballo. Un círculo vicioso.

Ao cabo de tres meses, nada máis rematarlle o permiso como turista, chamárono para limpar unhas oficinas, pero non lle podían facer contrato. Como estaba ilegal, se o detiñan, devolveríano ao seu país e por nada do mundo quería retornar derrotado á súa terra. Durante moitos meses sentiuse vixiado e co temor de que en calquera momento o collesen. O medo non lle deixaba prender no sono e a noite facíase máis angustiosa có día. Lembraba todo isto e máis cando se lle achegou aquel mozo africano para venderlle unhas pulseiras.