¡Canto cambiaron as cousas nos últimos tempos! Antes os teoricamente máis moderados facían da súa praxe política pouco menos que unha causa ante o resto dos partidos políticos. Todo o que se movía ao redor dos dous grandes partidos, PP e PSOE, era a máis grande gloria que se podía imaxinar no ámbito político e social tanto galego coma do Estado.

É certo que houbo épocas en que tanto socialistas coma conservadores se fixeron co favor dun gran número de cidadáns polo seu discurso moderado e centrista. Ninguén quería ser tildado de esquerdista nin moito menos se poñía a etiqueta de centro dereita e non digamos xa de dereita, que se consideraba coma un mundo turbio e nulamente edificante.

Sen embargo, nos derradeiros meses as cousas cambiaron moito. Se cadra axustáronse aos parámetros nos que realmente se movían dende hai moitos anos. Tanto populares coma socialistas, a todos os niveis, están a facer un discurso propagandístico falto de seriedade e pouco respectuoso coa cidadanía, no que se usa a crise económica coma fatal moeda de cambio, nos que están a sufrir as consecuencias os máis desfavorecidos como é habitual.

Curiosamente, no medio dese enrevesado mundo no que andan liados uns e outros encóntranse os nacionalistas. Tan só BNG, PNV e CiU fixeron propostas serias e con intento de dar solucións ao principal problema que temos a comezos do seculo XXI. Mentres os outros se tiran os trastos á cabeza, no caso galego houbo propostas de emprego, investimentos e infraestruturas que viñeron do lado nacionalista. A dialéctica empregada polos dous grandes grupos lembrou a linguaxe que utilizaba un coñecido adestrador e comentarista deportivo que falaba moito, pero ao que apenas se lle comprendía nada, coa diferenza de que este último era máis moderado.

Á vista de que practicas políticas do pasado non daban resultados, a política antiterrorista ou o pasado franquista, utilizaron un asunto moi serio: a economía. Por desgraza aquí non serven de moito os berros nin a autocomplacencia, necesitanse respostas que agora non temos. Están a vir propsotas serias e se se quere politicamente moderadas dende o nacionalismo democrático, ás que se lles pretende restar credibilidade, pero que son as únicas que polo de agora existen. ¿Quen é agora o radical da película?