Despois de cinco anos que vives nas estrelas / unha rúa, Agustín, teu nome levará / O vento manso leva un soño frorido / no peito dos galegos estarás / con aroma de lirios e de rosas / que ao ceo azulado subirá / Para ti canto meu salmo verdadeiro / un brincar de campanas sonará / Agustín Sixto Seco pola rúa / con tódolos que pasan falará / coa súa palabra roiba e garimeira / como unha estrela sobre as alma caerá / O aire da rúa durmirá enmeigado / porque un canto de alondra escoitará / Pola rúa como un arpa vibra o sol / que unha canción de primaveira traerá / E ti por esa rúa, que xa e túa, / deixarás que veñan os anxos a cantar / e cantarán "que din os rumorosos"/ batendo as súas alas de cristal / Agustín Sixto Seco, bon amigo, meu corazón saúda con alento / o teu nove de eterno recordar / Para ti, as campanas de Galicia enteira / en cantiga de prata doblarán.