Primeira operación retorno con atrancos nas peaxes e síndromes de volta ao traballo. O de sempre. Os que aínda non marcharon agachan o seu sorriso, e os que volven teñen mal humor, crises, impaciencias e un montón de cousas metidas nunha maleta, que non se acabarán de colocar ata mediados de mes.

Cousas pouco innovadoras. Centos de festas gastronómicas -ou non, con centos de pregóns que se reparten entre os medio famosos e os conselleiros; veraneantes apiñados nas terrazas de Sanxenxo, Baiona e O Grove; Santiago multilingüe; e unha calor que estivo a piques de ser a protagonista deste verán, pero que unha vez máis estase a converter nunha visitante casual.

Moito tapeo, moito atasco, poucas novas, pouco aparcamento nas praias, pouca civilización de visitantes destrozatodo, e moita paciencia dos habitantes dos pobos de mar. E por suposto o reconto de cada día 31: descenso da ocupación hoteleira, aumento dos prezos, problemas de lixo, de tráfico, e queixas incluso contra o sol... que lle imos facer nós!

Quen puidera ser o único veraneante do mundo.