Foi un gran éxito e unha noite máxica, con música fermosísima que enfeitizou ao público que asistiu este sábado ao concerto da Real Filharmonía e que encheu ata os topes a compostelá praza da Quintana. Foi unha xornada singular porque era a primeira vez que a orquestra formaba parte da programación das festas do Apóstolo, na que a música clásica se poñía ao acceso de todos, gratis nunha praza da cidade, e tamén moi significativa porque ademais, nesta ocasión sinalada, dirixía un galego.

Á marxe da propia actuación e do interese do público, había expectación por ver como se desenvolvía Diego García coa batuta. E desde logo non defraudou. Conseguiu que os espectadores, por certo, xente de todas as idades, disfrutara dunha velada intensa e se identificara coa orquestra, e respondeu con creces ás expectativas dos profesionais e dos amantes da música culta.

Tratábase, xa o dixera na presentación do concerto o alcalde de Santiago, Ángel Currás, de dar un paso ou de iniciar unha nova etapa para a Filharmonía, unha etapa na que debe coller protagonismo o aspecto lúdico e de achegamento ao público. Un dos obxectivos desta actuación pioneira era que os composteláns coñeceran e viviran unha das mellores formacións musicais. Así foi e así o expresou o público cos seus aplausos e mostrando con xenerosidade a súa aceptación. O acerto foi tal que, segundo puido saber o xornalista que esto escribe, algúns músicos mostráronse encantados e entoaron un aleluia virtual por esta iniciativa que tardou moitos anos.

Moitos dos profesionais que forman parte da Real Filharmonía valoran o traballo de Diego García cunha alta nota, se se me permite esta expresión simbólica, e mesmo se palpou dentro da propia orquestra unha ilusión especial polo talento deste galego que algúns quixeran ver de titular da dirección.

En fin, que o concerto deu moito de si. O mesmo Diego García apuntara na presentación que era, a deste sábado, "unha oportunidade do público para comprobar a calidade desta orquestra" e de achegarse á música clásica, adultos e nenos, a través dun programa "moi popular, con pezas que lle soan a todo o mundo e moi artellado en torno á danza". Foron pezas de A. Dvorák, Danzas eslavas, núm. 1 e 7; J. Brahms, Danzas húngaras, núm. 6 e 11; G. Rossini, Obertura de Guillermo Tell; G. Gershwin, Lullaby; J. Strauss, Obertura de O Morcego; A. Dvorák, Danza eslava, núm. 8; e 
J. Brahms, Danza húngara, núm. 5. Houbo varios bises a petición do público.

O galego Diego García foi o director musical da produción do Centro Dramático Galego A ópera dos tres reás, así como da orquestra Xovigo e dos proxectos do Taller Atlántico Contemporáneo. Nos últimos anos converteuse nunha das referencias artísticas e musicais de Galicia, participando nos principais certames e festivais da comunidade. Proximamente vai participar na produción de La Traviata no Thèâtre de Caen (Francia) e de Carmen en Gdansk (Polonia). Foi director asistente de Josep Pons na producción de The turn of the screw, de Britten, e de Paul Daniel na producción Król Roger, de Szymanowsky. Como pianista forma, xunto co frautista da Filharmonía Luís Soto, o proxecto Galicia XXI.