Saltar al contenido principalSaltar al pie de página

"Mi novia, de Santiago, es imprescindible en mi vida", dice 'el Niño'

Olalla y Fernando son pareja desde 'siempre' ·· Se conocieron en la playa de Estorde, pues sus padres veraneaban en el mismo edificio

"Mi novia, de Santiago, es imprescindible en mi vida", dice 'el Niño'

"Mi novia, de Santiago, es imprescindible en mi vida", dice 'el Niño' / M.E. • SANTIAGO

¿Ya nos sigues?Márcanos como medio preferente
Añádenos en Google

M.E. • SANTIAGO

Por la sangre de Fernando Torres no sólo corre sangre gallega, sino que está muy ligado a esta tierra. Además de venir a visitar a sus abuelos, el Niño tiene otra razón de peso para que a terriña de su padre le tire. Su novia, Olalla Domínguez Liste, es compostelana. En concreto de A Ponte de San Lázaro. La suegra de Torres trabaja en la Farmacia del Hospital de Conxo y estuvo en Austria viendo la Eurocopa con su hija.

Sabido por todos es que Fernando y Olalla son novios desde niños. Su abuelo Claudio conoce bien a la chica de su nieto, que vive con él en Liverpool: "Ten vido por aquí moitas veces. Coñecéronse de neniños en Cee (en concreto en la playa de Estorde), porque o meu fillo Pepe e máis os pais da rapaza tiñan un piso no mesmo edificio para pasar as vacacións".

Desde entonces son inseparables. Hace poco, en la revista Elle, Fernando Torres decía:"Mi novia es imprescindible en mi vida. La conocí en Estorde, Galicia, e intento mantenerla al margen de la presión mediática". Su tío Bruno nos comenta que "dende que viven en Liverpool veñen menos, pero Olalla ten aquí a súa familia, os pais, e tira por él para aquí. Ás veces Fernando vén ás festas da aldea, aquí a Gastrar ó mediodía, pero é algo tímido e síntese estrano porque tódalas miradas son para él, pero gústalle moito vir". Abunda en que "é tímido de primeiras, seus irmáns son máis abertos, pero él se lle falan é un rapaz que se abre moito. ¿Se fala galego? Non, se lle falas ó xeito colle algo, pero seus irmáns sí".

Bruno, el segundo hermano más joven del padre de Torres, juega al fútbol. "Estiven no Boqueixón, Boqueiriños, Vedra, equipos pequenos". Relata que le hacen bromas en los partidos: "'Non te pareces ó teu sobriño, espabila'... é bonito. Síntome orgulloso porque dende pequeniño me gustou o fútbol e penso xogar mentres poida.". Es lateral o mediocentro. Vio la final con cinco amigos e "pegamos saltos e abrazos cando marcou, non chorei pero foi emocionante. Sí le vienen a la mente los recuerdos. Fernando dijo de él: "Gracias, tío Bruno, por enseñarme a jugar". Y su tío explica que "eso está escrito por ahí e queda ben, pero eu simplemente dende que él era un renacuajo ía con él e cos sobriños á horta e alí pasabamos tarde-noites xogando ó fútbol. Viñamos para a casa tódalas noites mollados e embarrados, pero contentos. Ó chegar á casa caíanos a bronca por vir así, pero duchabámonos e ó día seguinte repetiamos". Bruno nos explica que o Neno "sempre foi un rapaz moi comedoriño, encántalle a tortilla de pataca, de ovos e patacas que leva de Galicia. En Elle, él lo dice: "Me traigo huevos y patatas de Galicia para hacer la tortilla Y pimientos de Herbón para acompañar la tortilla que hago"

De abuelos y padre gallego, con novia gallega, dio sus primeras patadas al balón en Gastrar y en Estorde (Costa da Morte), donde veraneaba y conoció a su novia. Desde los 10 años (cuando ingresó en el Atlético), en la playa de Estorde con una panda de amigos jugaba al fútbol, lo llamaban El Mundialito, y se pasó por el campeonato de fútbol playa de Ézaro, el maratón de Cee... Galicia le tira. Su novia fue patinadora del Club Fontiñas, que hoy parte a Italia a jugar. Y para ayudar a sufragar el viaje, Olalla y Fernando (que son dos chicos sencillos que no olvidan sus orígenes) donaron un balón y una camiseta firmada por el 9. Se vendieron rifas y el club ingresó más de 4.000 euros.

Tracking Pixel Contents