Santiago
+15° C
Actualizado
martes, 02 junio 2020
00:07
h
á beira do sar

Reconquistas

    OS lemas electorais desta xeira son tan ruíns que se esfarelan eles mesmos no vento da banalidade política que nos aparva. Non me quero poñer moi semiótico, pero a verdade é que o fraseo electoral desta volta xa nin sequera aspira á suxestión factitiva ("imos facer", "imos traer o cambio"...), que é a máis elemental estratexia de todo discurso veredictivo (que queira parecer verdade) destinado ao negocio público. O eixo referencial da campaña (exhumación de Franco/medo a Vox/arde Cataluña) é tan dominante que cae no abuso anafórico de España até o delirio performativo ("Ahora España", "Siempre España").

    E a isto vénse sumar a esfurricada lenda "Por todo lo que nos une" (o único que en política une todo é o euro), acompañada deses dous apóstrofes deportivos e piernas: "Vamos, ciudadanos" e mais "Un gobierno contigo". Este último parece que nos traslada á nostálxica evocación daquel "Contamos contigo", que tanto latín matou e tanto penalti marcou, arbitrado por don José Solís (disimúleseme esta exhumación daquel ministro franquista -"la sonrisa del Régimen"- que neste momento me traen os helicópteros da miña memoria).

    En materia de fraseoloxía cara á vendima electoral de mañá, esperabamos algo de imaxinación polo menos nos partidos máis novos, Vox e Más País. A Errejón, aínda sendo tan breve (todo nel é breve), faltoulle minimalismo verbal: era suficiente con "Más". Abonda ese monosílabo polisémico (vale para todo: a política, o sexo, o salario mínimo interprofesional...), chégalle con ese adverbio redondo que, na súa circularidade de rotonda, admite a incorporación de calquera elector moderno e consumidor de orden, orientación, orégano e orgasmo (e aínda por riba "tres comidas diarias").

    No caso de Vox, a súa verbalia épica opta polo efecto forever do adverbio siempre (tan propicio para baladas e saudades), que desde don Pelayo e os astures atravesa os séculos. O lema ten esencia e contundencia, pero eu cambiaríao por esa frase que Santiago Abascal guindou hai uns días: "Nos gustan las reconquistas". Esteticamente é inmellorable: ten color, sabor e cheiro; mesmo podería ser lema de Chanel, porque no fondo, tanto na política coma no amor, véndensenos perfumes como esperanzas de conquistas e reconquistas.

    "Nos gustan las reconquistas" ten poder de encantamento erótico e político, pero incluso podería ter o poder de incitar a unha reflexión sobre a nosa incultura histórica. Porque España ten algo máis de pasado que o franquismo.

    Escritor

    09 nov 2019 / 00:00
    Noticia marcada para leer más tarde en Tu Correo Gallego
    Tema marcado como favorito