Santiago
+15° C
Actualizado
domingo, 05 diciembre 2021
09:43
h

Un libro analiza a toponimia e antroponimia galegas de orixe celta e enlaza Galicia con países europeos

Glandomiro, logo Brandomil, está relacionado con Gleann ou o apelativo persoal Glenda, nome que leva a actriz inglesa Glenda Jackson, quen intentou ser alcaldelsa de Londres co partido Laborista // Cambados ou Camelle están unidos a Cambridge polo nome, que alude a curvas do río

Fernando Cabeza Quiles é o autor do libro titulado "A toponimia celta de Galicia", publicado pola editorial Toxosoutos de Noia na súa colección Serie Keltia. O volume de máis de 500 páxinas e de recente aparición, que está a ter moi boa aceptación, trata sobre a toponimia galega, antiga e actual, de orixe celta, establecendo relacións e correspondencias con outros topónimos que tamén existen noutros países europeos onde tamén viviron os celtas, por exemplo, o galego Glandomiro, hoxe transformado en Brandomil se corresponde co topónimo galés Glanafon, co escocés e irlandés Gleann e co francés Glandon. Así mesmo, o hidrónimo de noso Deva (nome de dous ros que desembocan no Miño) tamén de orixe e estirpe celta é paralelo ao inglés Dee e á segunda parte do escocés Aberdeen. O mesmo para o hidrónimo galego Dubra que se corresponde cos escoceses Dobhair e Dhobhar, co inglés Dover e co alemán Tauber, nome dun afluente do Mein.

Como avance, relátanse deseguido algunhas historias interesantes de topónimos e antropónimos celtas.

Maeloc (hai unha tenda de recordos xacobeos así chamada en Santiago, e unha sidra fabricada na Coruña), o bispo moi probablemente galés que chegou ás costas de Galicia á fronte dos celtas históricos británicos que fuxían dos anglosaxóns e que asina as actas do II Concilio de Braga do ano 572 como titular do desaparecido bispado de Bretoña, pode ser o santo galés do mesmo nome (san Maelog) nado en Dumbarton, Escocia, arredor do ano 500, pero criado e culturizado en Gales, onde ten varias igrexas baixo a súa advocación como a de Llandyfaelog.

No que respecta ao topónimo celta galego Glandomiro, que hoxe derivou no de Brandomil do concello coruñés de Zas, está relacionado co apelativo persoal Glenda, nome que leva a actriz inglesa Glenda Jackson, quen intentou ser alcaldelsa de Londres co partido Laborista.

En canto aos topónimos galegos tamén de orixe celta: Cambeda, Cambados, Camba, Camaxe, Cameixa, Camello, Camelle, etc., que significan e se refiren a curvas ou meandros de río ou a curvas, baías ou enseadas de mar, teñen correspondencias na actual Inglaterra, país onde así mismo viviron xentes de etnia e cultura celta, en nomes de lugar como o de Cambridge, topónimo híbrido celta-inglés que significa algo así como o ponte (bridge) da curva ou do meandro fluvial, o que se corresponde coa realidade topográfica do lugar, onde o río Cam dá unha notoria curva fluvial.

Os celtas galegos chamados brigantinos que tiñan como cidade principal Brigantium (a actual A Coruña) e que deron lugar ao actual topónimo Bergantiños, tiveron uns parentes consanguíneos chamados brigantii, nome doutro pobo celta que viviu na antiga Retia (nos Alpes centrais) a caron do Brigantinus Lacus, hoxe lago de Constanza. Brigantii que tiñan como capital unha cidade chamada precisamente Brigantium (hoxe a cidade austríaca de Bregentz) de nome idéntico ao Brigantium galego, nome da cidade principal dos brigantii ou dos brigantinos galegos, antigos habitantes celtas do territorio hoxe chamado Bergantiños.

05 nov 2014 / 20:11
  • Ver comentarios
Noticia marcada para leer más tarde en Tu Correo Gallego
Tema marcado como favorito