Unha Galicia en cor

Máis aló das cifras, están as sensacións. As propias e as das persoas coas que un fala. No meu catálogo sobre Galicia nos últimos tempos, salienta o positivo. Hai cousas que se están facendo moi ben. Vou referirme a cinco.

A primeira é o excelente desempeño de moitas empresas galegas en múltiples sectores, que están sendo quen de competir, innovar e gañar posicións en mercados esixentes. O libro de Antón Baamonde e Daniel Hermosilla, “Galicia, distrito industrial” ofrece a mellor radiografía deste proceso. A segunda é o salto cualitativo no sistema de I+D, impulsado polas boas políticas de apoio á investigación, captación de talento e atracción de recursos da Xunta, mais tamén do traballo que se está a facer os propios grupos e centros de investigación do sistema universitario galego. A terceira é a elección de Ferrol e As Pontes como destino para a instalación da chinesa SAIC que coñecimos esta semana. Pode ser a operación de investimento estranxeiro en Galicia máis relevante no que levamos de século, unha decisión que proxecta confianza sobre territorios necesitados de novas oportunidades industriais e que pode levarnos a ser a comunidade autónoma líder indiscutible na automoción. A cuarta é Recursos de Galicia, unha sociedade pioneira en España para aproveitar de forma endóxena os nosos recursos naturais e que ten no parque eólico de Mondigo o seu primeiro éxito. A quinta: Galicia é hoxe a única comunidade autónoma que desenvolve un diálogo social que está a abordar o problema do absentismo socialmente non desexado a carón doutros asuntos tamén relevantes.

Porén, o positivo non debera levarnos á autocompracencia. Temos marxe de mellora en moitos eidos. Voume referir só a dous. Primeiro, a ordenación do territorio. A ameaza dos lumes rurais, agravada polo cambio climático e o abandono de terras, require planificación e decisións valentes; e esa planificación tamén ten que ter en conta a presión sobre o territorio que se pode producir se Galicia gaña atractivo relativo pola alza das temperaturas nos próximos anos en España. Segundo, o avellentamento poboacional. No ano 2000, a idade media dos galegos era de 42 anos. Hoxe supera os 48. Temos que reequilibrar o peso das cohortes de idade de xeito urxente.

O que estamos facendo ben debera servirnos de inspiración para mudar o que é mellorable.