Senén Barro: «A IA aínda non é superior ao ser humano»

O catedrático de Ciencias da Computación e Intelixencia Artificial e director científico do Centro Singular de Investigación en Tecnoloxías Intelixentes (CiTIUS) da Universidade de Santiago, Senén Barro Ameneiro, ofreceu onte na Facultade de Filosofía unha conferencia sobre a Intelixencia Artificial.

Senén Barro: "Non hai fundamento para alarmar de riscos existenciais para a humanidade derivados da IA"

A charla divulgativa, ofrecida para un público diverso e con diferentes niveis de información sobre o tema, tivo como obxectivo principal dar a coñecer a realidade actual da IA. «De algún modo quero evidenciar dous puntos clave. Por unha parte, faise necesario falar sobre a realidade que hai a día de hoxe con respecto á Intelixencia Artificial; e por outra banda, aportar realismo á idea de que detrás da tecnoloxía hai un traballo humano», expón.

Sobre o panorama actual que vivimos dende a irrupción da Intelixencia Artificial, Barro, comenta que «é importante desmontar algúns discursos que falan de que a tecnoloxía pode estar, en moitos sentidos, próxima ao ser humano. Pero iso non é certo. Malia que, en algunhas competencias a Intelixencia Artificial sexa superior –como na resolución de problemas concretos e complexos, algúns xogos, ou nalgúns casos de análise de imaxe médica– como intelixencias de propósito xeral aínda non o son. O ser humano si o é», comenta Barro.

Intelixencia non tan artificial

De ahí o título da charla Intelixencia Artificial: nin tan intelixente, nin tan artificial. «Aínda hai moitas cousas que facemos de modo inconsciente, e que asociamos a unha intelixencia destacada. Pero, necesariamente, correspóndense coa capacidade que ten o noso cerebro e, por iso, as máquinas precisan todavía moito de nós», explica o científico, quen engade que «por exemplo, para a Intelixencia Artificial sería bastante máis fácil aprobar o MIR que para moita xente. En cambio, non sería posible que fixera unha tortilla de patacas. Todo o que conleva o proceso é especialmente complexo para as máquinas, por iso segue sendo preciso a man humana».

Na segunda parte da charla o investigador tratou a idea de que «realmente non é tan artificial. Cada solución a un problema complexo, malia que se faga mediante a aprendizaxe automática, supón un traballo humano previo moi importante no que se precisa a interacción de persoas especializadas no tema», comenta.

«Aínda hai moito traballo manual detrás», di Barros, que conclúe apuntando que coa charla «búscase aportar realismo ao escenario actual, pero sen facer conxeturas de futuro».