«Na área de Santiago traballamos con 728 mozos en risco de exclusión»

Psicóloga na asociación Igaxes de atención a menores vulnerables, Cristina Allo é unha das organizadoras dun encontro internacional en Santiago o 24 de abril, no que expertos reflexionarán sobre o coidado da saúde mental da mocidade en risco de exclusión, situación na que están un de cada cinco mozos galegos.

Saúde mental infantil: o CHUS rexistra un «notable» aumento de primeiras consultas

Igaxes porá o foco a próxima semana en Santiago na saúde mental da mocidade en risco. Que buscan con este encontro?

Pretendemos mostrar sobre todo o intercambio de experiencias entre profesionais de varios ámbitos, tendo en conta que en Igaxes traballamos con equipos multidisciplinares. E unha das ideas desta xornada é a de mostrar a importancia deses equipos e do traballo multidisciplinar. E tamén a conexión entre a educación social e a psicoloxía na saúde mental, dado que somos psicólogas e educadoras na maior parte.

Como elixiron os relatores?

Son persoas coas que traballamos habitualmente e outras coas que, aínda que non é tan habitual, si que forman parte dalgunha maneira do noso traballo. Estamos sempre en colaboración tanto con entidades como con profesionais, e quixemos mostrar todas esas áreas das que nos empapamos para poder facer o tipo de intervención que levamos a cabo.

O seu traballo está centrado en mozos en situación de vulnerabilidade, de que tipo de vulnerabilidade falamos?

A vulnerabilidade parte desde unha necesidade emocional, social ou familiar, e ao final vén englobar unha persoa que está a sufrir un risco que lle impide ter un futuro positivo, acadar un éxito de desenvolvemento adecuado.

“Los niños que abusan del móvil a edades tempranas tienen una tasa de depresión 4 o 5 veces mayor”

Manexan o dato de que un de cada cinco mozos en Galicia vive en risco de exclusión. Non é unha cifra moi elevada?

É un dato baseado no último estudo que fixemos e tendo en conta tamén outros deste tipo.

En Santiago, con cantos nenos e adolescentes traballan?

Con 728 nenos, nenas, mozos e mozas, aínda que son de Santiago e algúns concellos limítrofes. Estes 728 son entre intervencións individuais e grupais, e a maiores traballamos con 114 familias e 20 profesores e profesoras, en proxectos como formación a profesorado.

Aumentou nos últimos anos?

Pensamos que a raíz da covid visibilizáronse máis todas estas problemáticas, que xa existían, pero foi entón cando houbo unha maior concienciación social sobre a saúde mental. Eu penso que as necesidades sempre estiveron aí, pero agora a concienciación e a formación de equipos máis comprometidos posibilita que o vexamos máis. E aumentará porque canto máis coñecemos e máis estudamos, tamén temos máis datos para detectalo.

Un de cada cinco composteláns acudiron aos servizos sociais do Concello no 2024

Quen lles deriva aos mozos e que proceso se segue con eles?

Nós sempre imos personalizar o tipo de intervención con cada persoa, e a derivación provén dos centros educativos, tanto de primaria como de secundaria, dos servizos sociais e dos comunitarios, e da sanidade pública. Tamén recibimos derivados doutras entidades coas que colaboramos en rede se, por exemplo, non teñen atención psicolóxica. Cando chega un caso faise unha pequena avaliación e determínase a que tipo de servizo se deriva, porque temos desde intervención familiar ata orientación laboral.

Cal é a implicación familiar?

A familia sempre está presente no centro educativo e as intervencións de saúde mental dependen se son con base individual ou máis familiar, pero pola nosa experiencia hai unha importante colaboración familiar.