Dende o Mirador de Fontiñas

O paseo do Miradoiro de Fontiñas é un dos meus lugares preferidos de Santiago. É un espazo para camiñar e para atoparse, pero tamén un recuncho de calma, deses nos que a cidade parece baixar o ritmo e respirar máis amodo. Foi alí onde a miña filla maior, Sofía, deu algúns dos seus primeiros pasiños, co seu chándal negro de listas rosas; e hoxe ese mesmo percorrido segue formando parte da miña vida, convertido nun paso obrigado dunha das miñas rutas semanais de adestramento.

Desde o alto do Miradoiro desprégase unha das panorámicas máis fermosas de Santiago, quizais unha das que mellor explica a súa esencia. Ao fondo debúxase o casco histórico, coa Catedral e as súas torres, símbolo dunha cidade construída sobre séculos de historia e patrimonio. En primeiro plano aparecen a Área Central e o barrio das Fontiñas, un dos máis importantes e vivos da cidade.

Porque se algo define Santiago non é só o seu pasado, senón tamén os seus barrios e as súas veciñas e veciños, verdadeiros protagonistas da súa historia pasada, presente e futura. Son eles e elas quen fan deste concello un lugar non só para visitar, senón para vivir, para medrar e para soñar. Un lugar que se constrúe cada día, entre todas e todos.