Parque de Vista Alegre, balcón verde de Santiago

Lembranzas de liberdade, de felicidade, de alegría, como reflicte o seu propio nome... Parque de Vista Alegre.

Aquelas primeiras saídas contra a tarde tras o confinamento, o parque de Vista Alegre abríase a nós a través de pequenos sendeiros flanqueados por estatuas, camelias, cítricos, palmeiras, plantas exóticas, flores e flores, que te enredan coa súa beleza, envolvendo os pasos de cor e fragrancia, e te conducen, a oasis que segregan paz, a paisaxes segredas propias dos contos, ao lixeiro balbordo do parque infantil, a escenas doutras épocas representadas pola antiga mansión colonial e polo hórreo de granito custodiado por araucarias.

Lembranzas de momentos compartidos, de primavera, de tardes solleiras, de longos paseos, de xogos, de carreiras, de picnics, de risas, de xeados, de descubrimentos.

Un lugar onde o tempo se para, un bosque encantado en pleno corazón de Santiago, onde se xunta a natureza e a aventura da man do Museo de Historia Natural, cheo de fósiles, minerais e dioramas realistas, e da Escola de Música que converten o parque nun escenario vivo onde os máis pequenos inventan historias ao ritmo das notas musicais.

Recunchos máxicos, testemuñas de vivencias daqueles tempos incertos e imprevisibles, que perdurarán para sempre .

Parque de Vista alegre, balcón verde de Santiago, refuxio de emocións onde o tempo se detén entre sombras centenarias e notas fuxidas. Sempre te levarei no corazón.