Un estudo da USC conclúe que o cambio climático favorece a presencia de incendios

A tese de doutoramento do físico Martín Senande Rivera, presentada o pasado 28 de xuño e recoñecida coa mención ‘cum laude’ abordou as interaccións entre os incendios forestais e a atmosfera nun contexto de cambio climático. Así, entre as conclusións do estudo, o investigador constatou o aumento significativo na velocidade de propagación por causa da redución da humidade dos combustibles asociada ao aumento da temperatura.

A investigación desenvolvida no Centro Interdisciplinario de Investigación en Tecnoloxías Ambientais da USC (Cretus) dentro do Grupo de Física Non Lineal da USC, e baixo a dirección do catedrático Gonzalo Miguez Macho, analizou os efectos do cambio climático nos incendios forestais en tres escalas. Nunha escala climática, identificouse a expansión temporal e espacial da distribución de climas asociados a unha alta actividade de incendios para un escenario futuro de altas emisións de gases de efecto invernadoiro. Nunha escala intermedia, analizouse o impacto do cambio climático no comportamento dos incendios forestais da Península Ibérica nos últimos anos, observando o aumento na velocidade de propagación por causa da redución da humidade dos combustibles asociada ao aumento da temperatura. Finalmente, nunha escala máis local, detectouse a influencia do cambio climático na orixe de procesos convectivos profundos na atmosfera orixinados polos fluxos de calor dos incendios, un proceso que se coñece como piroconvección e que pode derivar nunha propagación rápida e errática do lume.

Las montañas del hemisferio norte sufrirán lluvias extremas, en vez de nevadas, por el cambio climático

En conversa con este medio, Martín Senande incidiu en que “os incendios recorrentes comparten certas características climáticas o que explica o mapa global de incendios”. Con respecto a Galicia, explicou que “ten unha estación cálida que coincide cunha estación seca” e isto provoca que durante os meses de verán “haxa condicións que favorecen a presenza de incendios”. Sobre isto apuntou a ter en conta a produtividade da comunidade.

A partir das proxeccións de modelos climáticos para o século XXI, Senande indica que o número de días con risco de piroconvección profunda, que define como “un proceso polo cal os incendios ao liberar enerxía e humidade alteran as condicións da atmosfera e créanse correntes ascendentes de aire que se condensan e fórmanse nubes ou tormentas”, podería aumentar significativamente no sur de Europa, especialmente na rexión do Mediterráneo occidental, onde pasaría de entre 10 e 20 días ao ano, na actualidade, a entre 30 e 50 días por ano a finais de século, tal e como mostran os resultados publicados no artigo ‘Towards an atmosphere more favourable to firestorm development in Europe’, incluído na súa tese.